rijden, riep hij nog wat woorden na.
Zinaida heeft het niet gehoord.
De wind voerde de stem terug naar de plek waar het front donderde.
Ze keek naar de steeds kleiner wordende gestalte van de kapitein en kon om de een of andere reden maar aan één ding denken:
In oorlogstijd overleven beloftes maar al te vaak degenen die ze doen.
Ramenskoye verwelkomde ons met natte sneeuw, een koude wind en het geluid van trams.
Maria Vladimirovna Goretskaya bleek een vrouw van ongeveer zestig jaar te zijn.
Streng.
Direct.
Met
