Ze was de trots van het regiment en werd beschouwd als de beste scherpschutter, totdat haar zwangerschap de heldin veranderde in een « vijand van het volk ».

Jij ook?

– Ik blijf.

— En wat dan?

Voor het eerst keek hij weg.

— Dan zal de oorlog eindigen.

– En wat dan?

Radomsky stond op en greep haar stevig bij de schouders.

« Ik zal je vinden. En ik zal het kind erkennen. Dat zal ik zeker doen. »

— Na de oorlog…

– Geloof je me niet?

Zinaida zweeg.

Leonid keek haar recht in de ogen.

– Ik beloof het. Je bent niet langer alleen.

Een week later vertrok ze.

Radomsky zette haar zelf achterin een vrachtwagen van anderhalve ton.

Toen de auto begon te