tabak en warme aarde.
Op tafel lag een operationele kaart met rode en blauwe markeringen.
Radomsky ging zitten, haalde een sigaret tevoorschijn en stak die aan.
Zinaida bleef vlak bij de ingang.
‘Mijn kind?’ vroeg hij uiteindelijk.
– Met vriendelijke groet.
De kapitein blies langzaam rook uit.
« Luister dan goed. Ik zal vandaag met de bataljonscommandant praten. Je wordt op bevel naar het achterland gestuurd. Je gaat naar Ramenskoye. Ik zal je het adres geven. Mijn tante, Maria Vladimirovna Goretskaya, woont daar. Zij zal je ontvangen. »
Zinaida keek hem verward aan.
–
