binnen te komen.
Ik stond op het punt te vertrekken toen iemand me riep.
“Neem me niet kwalijk, meneer. Wacht even.”
Een jonge serveerster kwam vanuit de keuken aanlopen.
Ze had donker haar en droeg een zwart schort dat iets te groot voor haar leek.
Op haar naamplaatje stond AMBER.
Ze keek naar mijn gezicht in plaats van naar mijn kleren.
‘Heb je honger?’ vroeg ze zachtjes.
“Ja, mevrouw.”
“Kom met me mee.”
Madison maakte onmiddellijk bezwaar.
“Amber, die tafels zijn gereserveerd.”
‘Welke?’ vroeg Amber. ‘Kunt u me de reservering
