heb vier dollar.’
Ik opende mijn hand om haar het geld te laten zien.
Ze wierp er nauwelijks een blik op.
“We zitten volgeboekt.”
Ik keek naar de lege tafels.
“En hoe zit het met die?”
“Gereserveerd.”
“Allemaal?”
Ze zuchtte.
“Meneer, er is een fastfoodrestaurant een paar straten verderop.”
Ik stond daar en voelde me vreemd genoeg onzichtbaar.
Ik had dit restaurant gebouwd.
De foto van mijn moeder hing op slechts een paar meter afstand.
De medewerker die voor me stond, behandelde me echter alsof ik geen recht had om
