Alleen twee mensen die samen aan een nieuwe dag begonnen.
Sofia keek naar Andreas.
‘Weet je nog wat je gisteren zei?’
‘Ik heb nogal veel gezegd.’
‘Dat je nog één gewone ochtend met mij wilde.’
Hij knikte.
Ze pakte zijn hand.
‘Hier is die ochtend.’
Andreas keek naar haar.
Hij glimlachte, maar zijn ogen vulden zich met tranen.
‘Ja, lieverd.’
Hij bracht haar hand naar zijn lippen.
‘En wat ben ik er dankbaar voor.’
Wat achtenzeventig jaar liefde werkelijk betekent
Toen de familie later de foto’s van het jubileum bekeek,
