ik.
Wesley keek verrast op.
„Weet je het zeker?”
« Ja. »
Ik stond op en streek mijn jurk glad.
„Ik heb ze al zoveel van mijn schooltijd laten verpesten. Ik ga ze niet ook nog mijn schoolbal geven.”
Hij glimlachte.
„Dan ga ik met je mee, als je dat wilt.”
Ik dacht even na.
„Je mag meelopen. Maar geen geheimen meer.”
„Afgesproken.”
We liepen samen naar binnen.
Een andere ontvangst
Toen we de feestzaal binnenkwamen, draaiden enkele leerlingen zich om.
Ik voelde onmiddellijk de oude angst.
Maar deze keer gebeurde er
