jullie kende.”
Thomas legde uit dat Susan een oud, hartvormig medaillon in zijn bureau had gevonden.
Binnenin bevond zich een foto van Thomas naast een jonge vrouw.
Susan had haar herkend.
Het was haar moeder.
Aan de andere kant van de kamer begon Noah te huilen.
Mara bedekte haar mond.
Susan werd bleek.
Toen stond ze op en rende het kantoor uit.
Ik volgde.
Deel 5 — De waarheid die Susan nooit heeft gekend
Ik vond Susan onder een grote eikenboom, snikkend.
Ze gaf me de brief van Thomas.
‘Alsjeblieft,’ fluisterde
