moeten ontvangen.”
‘Wat?’ vroeg Michael.
“Een doos.”
Een uur later zaten we rond zijn bureau.
In het midden stond een klein houten doosje met een messing slot.
Meneer Elwood overhandigde me een sleutel.
“Thomas vroeg Christina om het open te maken.”
Binnenin bevonden zich vijf enveloppen.
Eentje voor ieder van ons.
Ik heb de mijne geopend.
De eerste zin deed mijn hart even stilstaan.
“Mijn lieve meisje, er is iets wat je over Susan moet begrijpen. Ze is vertrokken omdat ze een deel van mijn verleden ontdekte dat niemand van
