aten samen, laat op de avond, bij het licht van één lamp. Hij vertelde me over de kapotte compressor in Sukhinichi, en ik moest lachen. Er kwam geen geluid uit de kamer van mijn schoonmoeder.
De bon lag onaangeroerd op het nachtkastje en was aan de randen al vergeeld.
Tien dagen na dat gesprek kwam ik thuis van mijn werk en zag een lege muur in de woonkamer. En op het behang een licht vierkantje dat in zes jaar tijd niet was vervaagd.
***
Het dressoir stond er al sinds 1920.
