Ik zei: ja.
Ze zei: en ik wil.
Ze zei: is dat nou te veel gevraagd?
Ze zei: Ik wil die persoon leren kennen.
Ze zei: dat als ik hulp nodig heb.
Ze zei: dat er iemand is.
Ze zei: omdat ik niemand anders heb dan mijn moeder.
Ze zei: « En mijn moeder is geweldig. »
Ze zei: maar.
Ze zei: Ik ben tweeëntwintig.
Ze zei: « En dit is heel belangrijk. »
Ik zei: Sara.
Ze zei: ja.
Ik zei: je hebt nu mensen.
Ze zei: Ik begrijp het niet.
Ik zei:
