waren dat je anders niet naar buiten zou komen.”
De agent hoestte.
“Ik ken Michael al jaren, mevrouw. Hij werkt als vrijwilliger bij onze buurtvereniging. Ze vroegen of ik buiten dienst even wilde helpen bij een verrassing.”
Ik keek naar hem.
“U hebt me de schrik van mijn leven bezorgd.”
Zijn gezicht werd onmiddellijk ernstig.
“Dat spijt me oprecht. Dit was niet verstandig aangepakt.”
Ik knikte langzaam.
“Nee. Dat was het niet.”
Sarah veegde haar tranen weg.
“Mam, we weten dat we het verkeerd hebben gedaan.”
Toen pakte ze mijn
