de ingang rinkelde.
Een man stapte naar binnen.
Grijze baard.
Verweerde jas.
Een opgevouwen kartonnen bordje stak uit zijn zak.
Ik herkende hem meteen.
Hij was de man die ‘s ochtends, toen ik me vermomde, in de buurt van Grand en Fifth Street had gezeten.
De enige vreemdeling die me in de ogen had gekeken.
Hij stond aarzelend bij de deur.
Amber merkte hem op.
‘Goedemiddag,’ zei ze hartelijk. ‘Heb je honger?’
Hij zag er verlegen uit.
“Ik heb maar een paar dollar.”
‘Dat is prima,’ antwoordde Amber. ‘Kom met
