de problemen te komen voor een volslagen vreemde?”
Haar uitdrukking verzachtte.
“Omdat ik weet hoe het voelt.”
Ze legde uit dat ze op zeventienjarige leeftijd haar huis was kwijtgeraakt en enkele maanden in haar auto had geslapen.
Tijdens die moeilijke periode kreeg ze elke ochtend ontbijt van een serveerster in een eethuis vlakbij het busstation.
‘Ze heeft me nooit een gevoel van schaamte gegeven,’ zei Amber. ‘Ik ben nooit vergeten wat ze gedaan heeft.’
Ik voelde mijn keel dichtknijpen.
“Iemand heeft jou geholpen, dus nu help jij anderen?”
Ze knikte.
“
