het nog steeds perfect.
Met trillende vingers pakte ik de lepel op.
Nadat ik de helft van de kom had opgegeten, legde ik mijn vier dollar op tafel.
Amber merkte het op.
‘Houd je geld maar vast,’ zei ze.
“Ik kan betalen.”
“Ik weet het. Maar laat mij het vandaag maar regelen.”
“Waarom?”
Ze glimlachte zachtjes.
“Iemand heeft me ooit geholpen toen ik het nodig had. Nu wil ik die vriendelijkheid gewoon teruggeven.”
Daarna vulde ze mijn koffie bij en liep weg.
Ik zat naast het raam en probeerde mijn
