je van haar afpak.”
Ik wist niet wat ik moest zeggen.
“Ze heeft je zoon gezien,” vervolgde ze. “Ze keek naar hem alsof… alsof hij een fout is. En toen zei ze dat ze je zou afpakken. Net zoals ik jou ooit van haar heb afgepakt.”
Die zin bleef in mijn hoofd rondgaan.
Net zoals ik jou ooit van haar heb afgepakt.
Het voelde alsof de tijd even stil bleef staan.Tussen verleden en toekomst
“En toen?” vroeg ik uiteindelijk. Mijn eigen stem klonk vreemd in mijn oren.
“Ze zei
