Ik heb die dag nog lang in mijn hoofd meegedragen. Het voelde alsof de gebeurtenissen zich steeds opnieuw afspeelden, maar telkens met een ander einde dat ik niet kon vastpakken. Sommige momenten blijven bij je omdat ze mooi zijn, andere omdat ze een pijn aanraken die je liever zou vergeten.
Mijn kleinzoon van zeven had mijn hand vastgehouden alsof hij dat al jaren deed. Alsof we nooit vreemden waren geweest. Er zat geen twijfel in zijn bewegingen, geen afstand, geen oordeel. Voor hem was ik gewoon iemand die naast hem
