het tweede schap.
Edward.
Ik kwam dichterbij.
Ik zag een etiket.
Zijn volledige naam stond er zorgvuldig opgeschreven op een klein kaartje.
Ik draaide me naar Monica toe.
“Dit is niet de eerste keer dat je zijn bloemen hebt meegenomen.”
Ze schudde haar hoofd.
“Nee.”
Zijn volledige naam stond er zorgvuldig opgeschreven op een klein kaartje.
Ik hield mijn handen tegen mijn jas gedrukt.
“Hoe lang doe je dit al?”
“Sinds enkele weken na zijn begrafenis.”
“Waarom?”
“Hoe lang doe je dit al?”
Ze reikte naar het witte doek.
“Mag
