Mijn snoeischaar lag nog steeds naast Edwards grafsteen, maar de zonnebloem die ik daar voor zijn verjaardag had neergelegd, was in de hand van een vreemde. In haar tas zaten verse bloemen van verschillende graven. Toen ik eiste dat ze ze teruggaf, wees ze naar de overkant van de weg en opende een afgesloten achterkamer met de naam van mijn overleden zoon erop.
Gisteren zou mijn zoon 35 jaar zijn geworden.
In plaats van een taart kocht ik zonnebloemen.
Edward bracht me altijd zonnebloemen mee als hij op bezoek kwam.
