ik het u laten zien?”
Ik knikte.
Monica tilde het doek op.
Daaronder lag een klein rechthoekig stukje transparante hars.
Monica tilde het doek op.
Binnenin bevonden zich gedroogde bloemblaadjes, gerangschikt in zachte lagen.
Geel.
Geestigheid.
Lichtblauw.
En dwars door hen heen liep een smal blauw lint.
Ik kende dat lint.
Binnenin zaten gedroogde bloemblaadjes.
Ik had het om het eerste boeket gebonden dat ik na Edwards begrafenis naar zijn graf bracht.
Het was afgesneden van een oude klos die in mijn naaidoos lag.
Ik had het twee keer in
