verkocht. »
Op dat moment voelde Zinaida alsof de laatste draad was gebroken.
Maar ze stopte niet.
De zoektocht begon.
Weeshuizen.
Burgerlijke stand.
Archieven.
Districtsonderwijsdepartementen.
Zinaida reisde door de hele regio.
Ik heb mijn laatste geld aan de reis uitgegeven.
Slapen op banken op het station.
Ze at brood en dronk kokend water.
Aan het begin van de herfst bevond ze zich in het kleine stadje Zelenodolsk.
Daar had ze eindelijk geluk.
De directrice van het plaatselijke weeshuis, een magere, bejaarde vrouw genaamd Charushina, bekeek het revalidatiecertificaat aandachtig.
Vervolgens heb ik
