knikte slechts.
Ze kreeg een kleine kamer onder het dak.
Het raam bood uitzicht op een met sneeuw bedekte tuin.
Al snel kreeg ze een baan bij de Ramensky-machinefabriek.
Aanvankelijk werkte ze als boekhouder.
Later, toen het onmogelijk werd om haar buik te verbergen, werd ze overgeplaatst naar de boekhouding.
Maria Vladimirovna hield haar nauwlettend in de gaten.
Soms trok ze haar lippen samen uit ongenoegen.
Maar ze heeft nooit iets aanstootgevends gezegd.
De tijd kroop tergend langzaam voorbij.
Leonid heeft geen woord gezegd.
Elke ochtend overtuigde Zinaida zichzelf ervan
