begin praatten ze alleen maar.
Soms, ‘s avonds, als er een rustig moment was, ging Zinaida naar de dug-out van het hoofdkwartier.
Er lagen kaarten op tafel.
De thee koelde af in de ijzeren mokken.
Achter de muur werden kanonnen afgevuurd.
Leonid sprak over zijn vrouw, die hij vóór de oorlog had verloren.
Het gaat over een jong dochtertje dat bij een familielid in Novosibirsk logeerde.
Zinaida vertelde voor het eerst aan iemand over het weeshuis.
Over de gearresteerde ouders.
De angst dat iemand op een dag haar persoonlijke dossier
