Ze deed elke week hetzelfde. Totdat de bakker haar op een dag iets bijzonders vertelde

voor hem boodschappen doen.

‘Zelfs toen hij bijna nergens meer zin in had, vroeg hij soms nog of ik krentenbollen had meegenomen,’ vertelde ze.

De bakker luisterde aandachtig.

‘En toen hij er niet meer was,’ vervolgde ze, ‘wist ik eerst niet wat ik met die vrijdagen moest doen.’

Ze keek naar de papieren zak op de toonbank.

‘Ik besloot gewoon door te gaan met wat we altijd samen hadden gedaan.’

Het bijzondere verhaal achter de twee krentenbollen

Marianne legde de envelop op de toonbank.

Binnenin zat een oude foto waarop