Ze deed elke week hetzelfde. Totdat de bakker haar op een dag iets bijzonders vertelde

in zijn hand.

Die avond had hij haar verteld dat hij in de bakkerij de lekkerste krentenbollen van het dorp had gevonden.

Vanaf dat moment was de bakkerij een vaste plek in hun leven geworden.

In de eerste jaren kwamen ze er samen. Later, toen hun kinderen klein waren, haalden ze er brood voor het ontbijt. En op vrijdag kocht haar man vaak krentenbollen om het begin van het weekend te vieren.

Toen hij ziek werd, kon hij op een gegeven moment niet meer zelf naar de winkel.

Marianne bleef