Na de begrafenis vertrokken haar zonen weer.
Ze beloofden vaker te bellen.
Hanna wist dat ze het goed bedoelden.
Toen de laatste auto van het erf reed, sloot ze de voordeur.
Ze ging aan de keukentafel zitten.
En voor het eerst in veertig jaar vroeg niemand haar wat er voor het avondeten was.
Ze maakte een boterham.
Daarna ging ze vroeg naar bed.
Ze sliep die nacht beter dan ze in jaren had gedaan.
De eerste weken verliepen rustig.
Hanna ruimde kasten op.
Ze gaf de moestuin water.
Ze bezocht
