ze verder.
Ik vergeef je niet omdat alles goed was.
Ik probeer je te begrijpen omdat ik niet wil dat het verleden ook mijn laatste jaren bepaalt.
Je schreef dat ik iets voor mezelf moest doen.
Dat ben ik begonnen.
En weet je wat? Ik ben er goed in.
Hanna glimlachte door haar tranen heen.
Ze vouwde de brief op en legde hem in de metalen doos.
Niet om hem te vergeten.
Maar om het verleden eindelijk een plaats te geven.
In september kwam tante Zina langs.
Ze trof Hanna
