En die me op mijn moeilijkste moment hadden laten zien dat vriendelijkheid niet verdwijnt.
Soms komt ze jaren later terug.
Op precies het moment dat je haar het hardst nodig hebt.
Ik legde de telefoon neer.
Buiten bewoog de appelboom zacht in de avondwind.
Mijn huis was stil.
Maar het was geen eenzame stilte.
Het was vrede.
Ik had mijn zoon geleerd hoe hij moest lopen, praten en voor zichzelf moest zorgen.
Op mijn vijfenzeventigste moest ik mezelf opnieuw leren hoe ik voor mezelf moest opkomen.
En de belangrijkste les
