het scherm.
Toen nam ik op.
« Ik heb? »
“Hallo, Daniel.”
Hij zweeg even.
“Hoe gaat het?”
Ik glimlachte verdrietig.
“Beter.”
Hij haalde hoorbaar adem.
“Ik ben blij.”
Er viel een stilte.
Toen zei hij:
“Ik heb met Sloan gepraat.”
Ik antwoordde niet.
“We hebben besloten hulp te zoeken om onze problemen beter aan te pakken.”
Ik keek naar de tuin.
“Dat lijkt me verstandig.”
Hij slikte.
“Ik heb ook met iemand gesproken over wat ik heb gedaan.”
Mijn hart bonsde.
« In? »
“Die persoon zei dat ik verantwoordelijkheid moet nemen. Niet
