Loretta knikte.
« Ja. »
Er viel een lange stilte.
Toen fluisterde Daniel:
“Ik wist niet dat ze zoveel mensen had geholpen.”
Ik keek naar mijn handen.
“Er is veel wat je niet over me weet.”
Hij keek op.
En voor het eerst die ochtend zag ik iets wat ik al lang niet meer in zijn ogen had gezien.
Schaamte.
Maar schaamte alleen was niet genoeg.
Er moest iets veranderen.FINAL – De dag waarop ik voor mezelf koos
Die middag vertrok ik.
Niet dramatisch.
Niet met geschreeuw.
Ik pakte mijn kleding, mijn
