Ik heb het jarenlang verhuurd.”
Daniel staarde me aan.
“Maar je zei dat je het niet meer had.”
“Nee. Ik zei dat ik er niet meer woonde.”
Hij zweeg.
Ik herinnerde me nog hoe ik dat kleine huis had gekocht.
Het was niet bijzonder.
Twee slaapkamers.
Een smalle keuken.
Een tuin met een oude appelboom.
Maar het was van mij.
Ik had het gekocht met spaargeld en een bescheiden hypotheek die ik jaren later volledig had afbetaald.
Toen ik bij Daniel introk, had ik het huis verhuurd aan een echtpaar
