Mijn man legde plotseling een pasgeboren meisje in mijn armen, waarna er een dringend telefoontje van het ziekenhuis volgde.

Ze zei: neem die baby niet mee naar huis.

Michael remde.

Hij vroeg: Wat is er gebeurd?

Ze zei: we hebben de gegevens van de moeder nogmaals gecontroleerd.

Ze zei: er is een discrepantie.

Ze zei: Ik wil dat je je onmiddellijk omdraait.

Michael draaide zich om.

Lucy heeft er dwars doorheen geslapen.

Ik hield haar vast en keek naar Michaels gezicht en dacht: er klopt iets niet.

We zijn teruggegaan.

Er stond een dokter klaar.

Hij was het soort dokter dat ik in noodsituaties had gezien, niet het type