naast haar.
We waren nog maar vier minuten van het ziekenhuis verwijderd toen zijn telefoon ging.
Hij pakte het in één hand op en ik zag zijn gezichtsuitdrukking veranderen toen hij naar het scherm keek.
Hij zei: het is het ziekenhuis.
Hij antwoordde via de luidspreker.
Een verpleegster.
Haar stem had een kwaliteit die ik na drieëntwintig jaar lesgeven meteen herkende: de stem van iemand die zich staande weet te houden in een situatie die al haar professionele beheersing vereist.
Ze zei: Meneer Marsh, ik wil dat u zich omdraait.
