naar me toe.
Hij legde de baby in mijn armen.
Hij zei: ze is van ons.
Ik keek naar de baby.
Ze was heel klein.
Donker haar, het specifieke donkere haar van pasgeborenen dat soms verandert en soms zo blijft.
Haar vingertjes waren de perfecte, pasgeboren vingertjes, de grootte ervan, de details.
Ze sliep.
Ze ademde op de specifieke manier van pasgeboren baby’s, de ritmische, kleine ademhaling van iemand die net ter wereld is gekomen.
Michael vertelde me dat het ziekenhuis hem had gebeld omdat er dringend een plek voor
