oude woning.
De gevel was lichtgeel.
Er groeiden rozen langs het tuinpad.
En aan de voorkant was een brede veranda met twee houten schommelstoelen.
Ik bleef bij het hek staan.
Mijn ogen vulden zich met tranen.
“Het is prachtig.”
Emily glimlachte.
“Wacht maar tot je binnen bent.”
Ze opende de deur.
Ik stapte naar binnen.
De woonkamer was licht.
Er stond een open haard.
De keuken had grote ramen die uitkeken op de tuin.
Maar wat me het meest raakte, was de eetkamer.
Daar stond een grote houten tafel.
Met
