tranen weg.
“Dat weten we, mam.”
“Dan moeten jullie begrijpen dat ik geen groot cadeau nodig heb om me geliefd te voelen.”
Ik wees naar mijn oude huis.
“Daarbinnen staat een tafel met zeven borden.”
Mijn stem werd zacht.
“Dat was alles wat ik wilde.”
Thomas keek naar de grond.
Toen zei hij:
“Je hebt gelijk.”
Michael knikte.
“We hebben zo hard gewerkt aan deze verrassing dat we vergeten zijn wat je eigenlijk had gevraagd.”
Rebecca begon te huilen.
“Het spijt me, mam.”
Ik sloeg mijn armen om haar heen.
“
