Maar ik wil eerst iets zeggen.”Alle zes werden stil.
“Een huis is een prachtig cadeau.”
Ik keek hen een voor een aan.
“Maar ik had vandaag liever zes telefoontjes gehad.”
Niemand zei iets.
“Ik had liever gehad dat jullie gewoon kwamen eten.”
Mijn stem brak.
“Zelfs als jullie niets hadden meegebracht.”
Sarah begon te huilen.
Ik vervolgde:
“Ik heb jullie niet grootgebracht zodat jullie ooit een huis voor me zouden kopen.”
Ik keek naar mijn jongste dochter.
“Ik heb jullie grootgebracht omdat ik van jullie hou.”
Emily veegde haar
