Nooit in een vaas, nooit netjes gerangschikt. Gewoon een bosje bloemen, verpakt in plastic van de supermarkt, onder zijn arm naast zijn gereedschapskist.
Gisteren zou mijn zoon 35 jaar zijn geworden.
‘Voor het mooiste meisje van de buurt,’ zei hij dan.
“Je zegt dat alleen maar omdat je wilt lunchen.”
“Kunnen beide beweringen waar zijn?”
Normaal gesproken zou ik hem een boterham maken.
“Voor het mooiste meisje van de buurt.”
***
Zeven maanden geleden overleed Edward bij een auto-ongeluk op weg naar huis van zijn werk.
Ik pak nog steeds wel
