Je stond op het punt de hele kamer in de fik te steken,’ zei ik. ‘Ik moest iets doen.’
Hij lachte opnieuw.
We gingen naar binnen.
Ik zette thee en we gingen aan de keukentafel zitten, dezelfde tafel waar ik had gezeten toen Vanessa me belde over de jurk, en we praatten tot bijna middernacht. Over de dingen die hij niet meer zei. Over de versie van zichzelf die hij had laten verworden tot een klein deel. Over wat hij wilde.
een huwelijk in spe en of hij geloofde dat
