zich niet.
De tijger evenmin.
Een paar seconden lang staarden ze elkaar zwijgend aan.
Toen draaide de tijger zijn kop naar de waterval.
Rahim volgde de blik.
Door de bomen heen konden ze het verre gebrul van het water horen.
De tijger keek hem aan.
Rahim kon niet uitleggen wat er vervolgens gebeurde.
Misschien herinnerde het dier zich de mannen.
Misschien besefte het gewoon dat ze geen bedreiging meer vormden.
Of misschien interpreteerde Rahim iets wat er helemaal niet was.
Wat de reden ook was, de tijger draaide zich om.
