uw eigen zaken! Ik heb de leiding over deze bus!’
Ik stond langzaam op en leunde tegen de metalen stang.
‘Jongeman, laat me alstublieft naar de volgende halte gaan. Ik regel het wel vanaf daar.’
Hij opende de deuren en wees naar de stoep.
‘Ik zei: stap uit!’
Ik keek naar buiten. De regen kletterde op het asfalt en de halte was bijna verlaten.
‘Maar ik moet nog een paar haltes naar huis…
‘ ‘Dat kan me niet schelen! Ik ga niet weg voordat u uitstapt!’
Ik klom langzaam naar beneden,
De chauffeur gooide me, op 83-jarige leeftijd, midden in de regen uit de bus en schreeuwde voor alle passagiers: « Ik ga niet weg voordat jij eruit bent! Je stinkt naar een stal! »
