De chauffeur gooide me, op 83-jarige leeftijd, midden in de regen uit de bus en schreeuwde voor alle passagiers: « Ik ga niet weg voordat jij eruit bent! Je stinkt naar een stal! »

met mijn tas in de ene hand en mijn wandelstok in de andere. De deuren sloten onmiddellijk en de bus reed weg, waarbij ik werd bespat met water van de weg.
Ik stond onder een krappe afdak en probeerde te bedenken hoe ik thuis zou komen.
Toen hoorde ik een vrouwenstem achter me.
« Meneer, gaat het goed met u? »
Ik draaide me om. Een vrouw van ongeveer 10 meter lang, in een werkjas, kwam op me af, met haar telefoon in de hand.
« Niet echt, mevrouw. De chauffeur heeft me