de deuropening staan.
Ze herinnerde zich plotseling nog een andere kamer.
Veertien verdiepingen boven de stad.
Een blauwe map die onder haar hand dichtklapte.
Een man die haar vertelde dat iets ertoe deed.
Een vrouw die ervan overtuigd was dat de enige relevante vraag was hoe snel het winstgevend zou worden.
Ze herkende die vrouw nauwelijks.
Niet omdat Serena perfect was geworden.
Dat had ze niet gedaan.
Ze bleef mensen onderbreken.
Het ging nog steeds te snel.
Ze wist gesprekken nog steeds om te zetten in actielijsten als niemand haar
