tegenhield.
Ze nam af en toe nog wel een beslissing en bracht Malik daar vervolgens van op de hoogte.
Elke keer keek hij haar op dezelfde manier aan.
Telkens weer corrigeerde ze zichzelf.
Verandering had niet plaatsgevonden na één enkele toespraak.
Het was bij honderden alledaagse keuzes voorgekomen.
Malik merkte haar eindelijk op, ze stond daar.
‘Ben je van plan binnen te komen?’
“Ik genoot van de gratis les.”
Jaylen grijnsde.
“Het is niet gratis voor leidinggevenden.”
“Ik ben een managing partner.”
“Hetzelfde.”
Malik gooide Serena een werkjas toe.
“Trek
