Of beschermde je misschien de versie van jezelf die nooit een kwartje wilde nemen om zwak over te komen? »
Serena opende haar mond.
Er kwam geen antwoord.
Jaylen zat vlakbij op een krukje te lezen.
Serena besefte dat hij alles had gehoord.
Ze draaide zich naar hem toe.
“Jaylen.”
Hij keek op.
“Ik ben je vader een verontschuldiging verschuldigd, en die moet je aanhoren.”
Malik zei niets.
Serena keek hem aan.
“Ik had het mis.”
De woorden kwamen langzaam.
Niet omdat ze aan hen twijfelde.
Omdat ze jarenlang een woordenschat
