de map.
“Ik heb hier jaren aan gewerkt voordat ik ooit uw kantoor binnenstapte.”
“Ik herinner het me.”
“Nee. Je herinnert je negentien minuten.”
Serena keek naar beneden.
“Ik vertelde je al dat dit van pas zou kunnen komen bij klinieken die door grote fabrikanten genegeerd worden. Je vroeg hoe snel je daarmee je gewenste winstmarge zou kunnen behalen.”
“Ik was verantwoordelijk voor het bedrijf.”
“Je bent zelf verantwoordelijk voor je keuzes.”
Serena’s kaak spande zich aan.
“Ik beschermde honderden banen.”
‘Was jij dat?’
Ze keek abrupt op.
Malik vervolgde.
«
