jaar voor Northstar toen hij met een dikke blauwe map de vergaderzaal van Serena binnenliep.
Malik was een senior biomedisch systeemingenieur.
Hij werd gerespecteerd door technici, reparatieteams, kliniekmanagers en vrijwel iedereen die daadwerkelijk met de machines werkte die Northstar verkocht.
Hij was niet opvallend.
Hij domineerde nooit vergaderingen.
Hij gebruikte geen termen als ‘marktverstoring’ of ‘strategische versnelling’.
Hij begreep schakelingen.
Sensoren.
Faalpercentages.
Reparatiekosten.
En, nog belangrijker, hij begreep wat er gebeurde als dure medische apparatuur een glanzende showroom verliet en terechtkwam in een buurtkliniek met drie technici, een verouderd elektrisch
