kameraadschappelijke aandacht leek.
Zinaida was eraan gewend geraakt om met een smidsschep onder haar kussen te slapen.
Ze wist hoe het voelde om midden in de nacht wakker te worden door de zware handen van iemand anders.
Ze herkende de geur van goedkope alcohol en dampen.
Ik herkende dit gefluister:
« Stil, idioot. Je hebt toch nergens heen te gaan. »
Ze begreep al heel vroeg wat kameraadschap aan het front inhield.
En ik begreep nog beter wat eenzaamheid aan het front inhield.
In mei 1943 verscheen er een nieuwe ondercommandant in
