ik niet met Sofia was getrouwd omdat ze perfect was.’
Hij draaide zich naar zijn vrouw.
‘Ik trouwde met haar omdat ik mijn leven met haar wilde delen. Ook de moeilijke stukken.’
Sofia’s ogen begonnen te glanzen.
Maar Andreas was nog niet klaar.
De envelop die hij al maanden bewaarde
‘Elena,’ zei hij tegen zijn dochter, ‘wil je de envelop uit mijn jaszak halen?’
Elena keek verbaasd.
‘Welke envelop, papa?’
‘De bruine. In mijn binnenzak.’
Ze liep naar zijn jas, die over een stoel hing.
Even later kwam ze terug
