Sofia bekeek iedere pagina.
Soms lachte ze.
Soms huilde ze.
Andreas keek vooral naar haar gezicht.
Toen Elena vroeg of hij het album mooi vond, knikte hij.
‘Het is prachtig.’
‘Wat vind je het mooiste?’
Hij wees niet naar een foto.
Hij wees naar Sofia.
‘Dat zij dit allemaal met mij heeft meegemaakt.’
Elena begon te huilen.
‘Papa, je maakt ons allemaal emotioneel vandaag.’
Andreas lachte.
‘Dan zal ik maar stoppen met praten.’
‘Nee,’ zei Sofia zacht. ‘Blijf alsjeblieft praten.’
Toen de gasten vertrokken
Het was bijna tien uur toen
